02

aug

Zendingsnieuws juli/augustus

Zendingsnieuws
Jaargang 6, nr 7
Juli/augustus 2010

Zendingsnieuws juli/augustus
In Zendingsnieuws deze keer een verzameling van berichten uit het dagelijkse leven van onze missionaire diaconale werkers, ontleend aan nieuwsbrieven van juli.
U treft enige berichten aan, die duidelijk maken dat er vanuit onze kerken ook gewerkt wordt in voor de ‘gewone’ zending ontoegankelijke landen. Uit veiligheidsoverwegingen ontbreken daarom persoonsnamen en plaatsnamen ontbreken. Ook als het om heel persoonlijke dingen gaat.

Overleden
Een mdw’er uit een van onze kerken (werkzaam in een land in Afrika) moest onverwacht terugkomen naar Nederland in ver-band met het overlijden van haar vader. Zij schrijft: ‘Afgelo-pen zaterdag ontving ik vreselijk schokkend nieuws, mijn va-der is plotseling overleden. Hals over kop ben ik naar Neder-land gekomen en ben nu hier midden in het verdriet, de rouw en ontreddering. Sinds gisteren ligt ook mijn oma op sterven, wat de situatie nog eens extra moeilijk maakt. Ik heb nog geen idee hoe lang ik hier zal zijn. Op het moment denk ik daar nog niet over na. Daarnaast zal het geen tijd zijn van ontspanning en vreugdevolle bezoekjes. In de eerste plaats wil ik er voor mijn moeder zijn. Ik weet nog niet wat voor support ik zelf nodig heb, wie ik wil zien en op wat voor manier. Het is nog erg onwerkelijk om opeens terug te zijn. Nu heb ik vooral jullie gebed nodig.’

Aanvulling
In het vorige zendingsnieuws noemden we de namen van Bij-belvertalers in dienst van de jubilerende Wycliffe. Bij die na-men ontbraken de namen van René en Lidy van den Berg die betrokken zijn bij het Bijbelvertaalwerk op Papoea-Nieuw-Guinea. René en Lydi zijn momenteel met hun gezin in Neder-land voor een lange verlofperiode. Het symposium dat Wyclif-fe op vrijdag 11 juni in Amsterdam organiseerde, stond onder leiding van René.

Verrassend
In een nieuwsbrief van een mdw’er die ergens in Centraal-Azië werkt, staat te lezen: ‘God laat niet los waar hij aan begint. Dat is iets wat ik ook weer op een bijzondere manier mocht zien. Vorig jaar, net voor mijn verlof naar Nederland, moest ik helaas mijn wacht ontslaan wegens diefstal. Dit was een hele verdrietige beslissing aangezien hij een vriend was geworden en hier ook op verschillende manieren het evangelie had ge-hoord. Zo had hij een klein luisterapparaatje dat werkt op zonne-energie ontvangen met het evangelie erop in verschil-lende talen. Op een dag kwam hij me vertellen dat hij en zijn moeder geen oog hadden dichtgedaan omdat ze alleen maar vol interesse hadden geluisterd naar de woorden van Jezus en zijn volgelingen. Extra moeilijk is het dan wanneer je zo’n ie-mand moet laten gaan om een dergelijke reden. Op zo’n mo-ment weet je dat je die persoon niet meer zal ontmoeten tij-dens je verblijf in het land. Maar zes maanden later liepen collega’s van mij deze jongeman tegen het lijf en liet hij ge-heel onverwacht maar vol enthousiasme weten te hebben ge-kozen voor een leven met Jezus! En hoe bijzonder is het dan om te zien dat God gewoon keihard doorgaat.

Onrust
Een echtpaar dat half augustus zal vertrekken naar een land waar veel politieke onrust heerst, schrijft: ‘Het kan u niet ontgaan zijn, maar een vreselijk drama heeft afgelopen maand plaatsgevonden in het land. Nu we een paar weken verder zijn, wordt het steeds dui-delijker wat voor tragedie in zeer korte tijd zich daar heeft afge-speeld. Wat er gebeurd is, heeft ook consequenties voor ons. De haard van alle ellende heeft zich precies afgespeeld in en rondom de stad waar wij naartoe zouden gaan. U leest het goed, 'zouden gaan', want de veldleider ter plekke heeft besloten dat niemand van de werkers daar op dit moment mag zijn of naartoe mag. In een ander deel van het land is het rustig, dus daar kunnen we wel naar toe. In overleg met de veldleider en het kantoor in Nederland heb-ben we dus besloten dat we onze taalstudie daar zullen gaan vol-gen. Dit is een grote verandering! Maar onze missie blijft! De afge-lopen weken waren eerlijk gezegd niet makkelijk voor ons. Natuur-lijk omdat we meeleefden met de mensen daar, maar ook omdat ons vertrek misschien uitgesteld zou kunnen worden. Dat dit nu niet gebeurt, ervaren we als een bevestiging dat God ons nog steeds roept om te gaan, juist nu!’

Mieren
De fam. Van Roekel (Huub en Margriet en hun kinderen) werkt in Guinee. Iets over de praktijk van iedere dag, geschreven door Mar-griet: ‘Als ik een nieuwe zak rijst openmaak, zie ik tussen de witte korreltjes allerlei beestjes de zak uit kruipen, op zoek naar frisse lucht. Dit herinnert ons er weer aan dat we rijst en bloem echt een paar dagen in de vriezer moeten stoppen om deze indringers te do-den, om ze daarna uit de rijst te halen. Want ook al weten we dat deze mieren en andere beestjes de hitte niet overleven van kokend water, of een uurtje in de oven tijdens het bakken van brood, toch blijft het een onsmakelijk idee om deze beestjes op je bord te heb-ben. Na twee jaar in Afrika zijn we echter wel gewend aan deze dingen en vele andere die nu voor ons al haast normaal geworden zijn. Zoals het zeven van bloem waar allerlei steentjes en ongedier-te in zit, het voorzichtig eten van de pindakaas die we op de markt kopen omdat daar ook steentjes in kunnen zitten en het grondig wassen van groenten en fruit nadat we met onze boodschappen thuiskomen.’

Groei
Jan en José van Eeken doen vanuit Isaan (Thailand) geregeld ver-slag van wat ze in hun dagelijkse zendingswerk tegenkomen. Dat levert prachtige verhalen op: ‘Waaniet is iemand die erg groeit in zijn geloof. Hij is de rijstpeller die ook veel mensen over zijn nieuw gevonden geloof vertelt. Wij hebben al vaak gedacht dat het mooi zou zijn als Jan hem tot ouderling kan opleiden. Alleen was er een probleem: hij mocht van de kerk in Bangkok (waar hij ge-doopt is) nog geen lid worden van de kerk in Nong Song Hong (onze woonplaats). Een tijdje geleden heeft Jan opnieuw gepraat met de predikant van die kerk en uitgelegd dat we graag willen dat hij lid wordt zodat we hem meer verantwoordelijkheden kunnen geven. Na overleg met de kerkenraad mag het dan nu toch! Geweldig! We hopen dat hij blijft groeien en dat hij dus ouderling kan worden. Het mooie is, dat hij zelf ook dingen aangeeft. Vorige week zei hij ineens: ‘Jan, het is niet goed dat jij alles in de kerk moet doen dus ik ga het gras maaien, want het huis van God moet er netjes uit-zien.’ En dus heeft hij het gras gemaaid. Afgelopen woensdag op de Bijbelstudie zei hij: ‘Jan, ik zou heel graag leren preken. Dan hoef jij het ook niet meer altijd te doen, en ik wil graag mensen over God onderwijzen.’


Gebedspunten

Ons gebed is voor zendings-werkers en missionaire dia-conale werkers die ineens met verdrietige berichten geconfronteerd worden. Va-der overleden, oma ernstig ziek … Deze werkers kunnen in landen werken waar het heel moeilijk is iemand te vinden met wie zulke dingen (in geloof) gedeeld kunnen worden. Het is niet eenvou-dig om plotseling het werk achter je te moeten laten omdat er thuis iets vreselijks gebeurd is.

We bidden voor werkers die worden uitgezonden naar landen waarin het geloof in Jezus Christus niet (in het openbaar) ter sprake ge-bracht mag worden. Zij heb-ben veel geduld en vinding-rijkheid nodig om aan hun roeping gestalte te geven. We danken voor de vaak to-taal onverwachte en verras-sende resultaten van hun werk. En we danken ook voor het besef dat de Heilige Geest bij machte is oneindig veel meer te doen dan wij bidden of beseffen!

We danken voor de verschil-lende manieren waarop het zendingswerk steeds weer ge-steund wordt.
Een paar voorbeelden:
- Op het Dienstenbureau in Veenendaal ontvingen we een brief van iemand die vertelde dat hij/zij regel-matig het blad Doorgeven in de trein achterlaat in de hoop dat het door passa-giers wordt gelezen.
- We kregen onlangs een gift van € 1.000,- met de vraag die goed te besteden in dienst van het evangelie.
- Een bedrijf schonk zending vier computers voor het zendingswerk in Mozambi-que.
Allemaal redenen tot dank!
 

« Naar overzicht

Wees de eerste die reageert op dit bericht! Klik op Plaats een reactie hierboven.

Vul hieronder je gegevens in om te reageren op dit bericht.